Labyrinth - Het eerste hoofdstuk

In deze rubriek schrijven verschillende Open Hoffers prikkelend of merkwaardig waardoor je net als in een labyrinth ‘naar binnen gezogen’ wordt, je soms verdwaalt, maar als goede verstaander er ook weer heelhuids uitkomt.       

Het eerste hoofdstuk
In mijn dagelijkse ontbijtroutine, zo rond half zeven, lees ik steevast de korte vraag op het pickwick-theezakje. Die vraag luidde onlangs: ‘Wat zou er in het eerste hoofdstuk van jouw biografie staan?’ Een prikkelende vraag! Een mogelijk antwoord daarop is gelegen in mijn diepgeworteld verlangen naar: iets onverzettelijks; het staan voor grote en hogere waarden; iets eigens in mij dat ik aan de wereld toon en dat de aarde een stukje mooier maakt. In elk geval: tegen de gebaande wegen in durven gaan en zeker geen meeloper zijn! En liefst een steen verleggen in een rivier van water! 
Maar ik vrees dat mijn wankelmoedig hart dat niet gaat redden en dat het toch een inleiding van ‘vlees-noch-vis’ wordt. Hoe dan ook, ik schaar mij in een lange rij van mensen die, op welke wijze dan ook, waardering wil voelen en in elk geval gekend wil worden. En is dat niet een groot manco van deze tijd? We zien en horen het alom: grote groepen mensen die hun onvrede tonen, die miskend zijn, die zich miskend voelen. En het daarom uitschreeuwen, die in verzet komen, geweld gebruiken, onredelijk en ongepast gedrag tonen. In de talloze analyses over het coronabeleid en de politieke verhoudingen komt steeds terug: mensen voelen zich niet gehoord en gekend in wie zij zijn. En die onvrede richt zich tot allerlei personen en instanties die daar blijkbaar schuld aan hebben.
Deels is die onvrede terecht en verklaarbaar, zeker als jij je bevindt aan de zelfkant van de samenleving door allerlei redenen die jou wel of niet zijn toe te rekenen. Deels is het ook de eigengereidheid en scoringsdrift die in ons mensen huist. De grote theoloog Dietrich Bonhoeffer zegt: ‘ik geloof dat ook onze fouten en dwalingen zin hebben, en dat God er even goed raad mee weet als met onze daden waarvan wij denken dat ze goed zijn.’ Het accepteren van fouten en dwalingen in plaats van het zoeken naar zondebokken: hoe gezegend zijn wij indien we op een dergelijke manier leren zien.
Een mooie stap is daarin te maken naar de uitleg zoals Agnès, onze herder, ons meegaf met Kerst: De Hemel komt aarden in een pasgeboren kind’ Zo wil God zijn voor mensen midden in de nacht. Daarvoor moeten we zelf nog een weg afleggen, namelijk afdalen in onze eigen werkelijkheid, naar binnen in onze eigen ziel, en van daaruit opstijgen naar boven, naar de Hemel op Aarde. Het gaat niet vanzelf, maar God geeft daarop Zijn antwoord: “Ikzelf sta jou terzijde”. Het vraagt van ons mensen een ‘nieuw geboren zijn.’
Mooie gedachten en een wereld te winnen! En ook al ben je iemand die het heil niet in de eerste plaats van God verwacht, dan toch kan een levenshouding van verwondering jou enorm helpen. In de Volkskrant las ik een artikel van filosoof Eva Meijer met als titel: ‘Inleven is de sleutel tot beter samenleven’. Het bijzondere is dat Eva in haar huisdieren, haar vijf muizen, een samenleven ontdekte dat haar hoop gaf voor de wereld. Zij ontdekte dat deze muizen, in hun wennen aan elkaar, in hun manier van iets nieuws leren, in hun afscheid nemen van elkaar, een waardevolle gemeenschap vormen waarin ze van betekenis zijn voor elkaar. En, op een afstand, zijn wij mensen ook verbonden met dit kleine stukje leefwereld. Of zoals Eva het ervaart: ‘Dat ook zij (de muizen) zich om de wereld bekommeren is interessant, maar het is ook troostend.’ En het interessante hieraan vind ik: van de muizen kunnen we leren hoe we kunnen luisteren en ons leren inleven in anderen. En dat is 180 graden anders dan onze menselijke scoringsdrift.
Oh ja, ook die muizen gebruiken taal. Een voorbeeld daarvan is dat muizen die met elkaar bevriend zijn zij aan zij met elkaar eten. Die muizentaal is heel anders dan bijvoorbeeld de taal van ons politiek debat. In de politiek wordt taal gebruikt als een middel om belangen uit te drukken, niet als een ingang tot een gesprek. De muizen gebruiken die taal vooral om dichter en liefderijker tot elkaar te kunnen komen. Geheel anders dus dan hoe wij mensen vaak geneigd zijn de taal in te zetten voor onze eigen belangen. Daarvoor gebruikt Bonhoeffer mooie woorden: ‘Grootse plannen leiden ons altijd maar alleen daarheen waar we zelf zijn; maar we zouden ons slechts daar moeten laten vinden waar Hij is.’
Na deze lessen in nederigheid stel ik mij opnieuw die vraag: ‘Wat zou er in het eerste hoofdstuk van jouw biografie staan?’ En dan hoop ik dat er, aarzelend en stamelend, staat geschreven dat ik in de loop van mijn leven momenten beleefd heb waarin ik tot luisteren, tot inleven en tot danken ben gekomen. En dat er mensen om mij heen waren die dit als waardevol beschouwden. En dat ook zij die momenten mochten beleven. En dat Hij, die mij terzijde stond, zag dat dat goed was.

Han Pol
 

terug

Agenda

AL-dienst

zo 30 jan 2022 om 10.00 uur

Predikant

Ds. Agnès Gilles
06-41866969
ds.gilles@openhof-ede.nl
bij geen gehoor kun je contact opnemen met de scriba

Scriba

Mevr. Betty Pluimers
0318-591029 of 06-15686248
scriba@openhof-ede.nl

Kerkgebouw De Open Hof

Hoflaan 2, 6715 AJ  Ede
0318-639426 

Beheerder

dhr. Hans Kaldeway
Open Hof: 0318-639426
Privé: 0318-622292
hansbeheerderopenhofede@hetnet.nl

Wijkkas De Open Hof

Protestantse Gemeente Ede
t.n.v. Wijkkas De Openhof
NL62 RABO 0162 3002 12

Redactie website

E-mail reactie@openhof-ede.nl om te reageren op de website, of om een artikel te laten plaatsen.