OVERDENKING OVERDENKING
Zondag 31 mei
De afgelopen weken zijn we met het volk Israël onderweg gegaan, 40 dagen op weg naar Pasen. En wie denkt: nu zijn we er, heeft het helemaal mis. Nu begint het pas! Het volk Israël is door het water heen getrokken. God had voor het volk een weg gebaand.

Opgetogen en vol goede moed staan ze aan de overkant in vrij land. Voor hen uit nog geen gebaande paden, maar het zand van een enorme woestijn. Staan wij niet op net zo’n punt: voor ons uit geen gebaande paden. Een anderhalve meter maatschappij? Hoe dan? Lopen door het mulle zand is zwaar. Het gaat alleen voet voor voet.
De komende weken tot aan Pinksteren zoeken wij met het volk Israël een weg door dit onontgonnen niemandsland. En op die weg zullen wij ook meer en meer van God zien. Wie Hij is voor ons, vandaag. Ook hier geen gebaande, vastomlijnde wegen. Maar zoekend en tastend ieder onze eigen weg gaan en toch ook samen.

Vandaag vieren we het Pinksterfeest, het feest van de Geest van God, die iedereen in beweging zet en bij elkaar brengt.
We blijven uitzien naar de tijd waarin we elkaar weer in De Open Hof mogen begroeten. Die stip aan de horizon blijft nog steeds wazig, helaas.

 
terug